Rozchodzenie się fal cz. 4

W czasie pełni księżyca, gdy cały oświetlony stoi w opozycji do słońca, powstają nowe przypływy syzygiów, nic mniej wysokie jak pierwsze, albowiem pod wpływem ciał niebieskich, stojących naprzeciw siebie, tworzy się jednocześnie nabrzmiałością morska z dwóch stron ziemi. Przy innych zmianach księżyca współczesność ta nie istnieje: podczas kwadratur dwa wielkie ruchy fali działają sprzecznie i nurt przypływowy przedstawia wówczas falę księżycową, zmniejszoną o całą wysokość fali słonecznej.

Okresy przypływów odpowiadają zatem w zupełności okresom ciał niebieskich, przypływy sprowadzających; okres południowy czyli 12 godzin i 25_minut zawartym jest między dwoma przejściami księżyca przez naprzeciwległe południki z każdej strony ziemi. Dzienny okres, w czasie którego Ocean dwa razy wznosi się i opada, w zupełności odpowiada jednemu pozornemu obrotowi satelity dokoła naszej planety.

Takiż sam zbieg zjawisk dostrzegamy w okresie półmiesięcznym: silne przypływy powracają co dwa tygodnie wraz z powrotem pełni lub nowiu księżyca, a całomiesięczny okres ma się ku końcowi, gdy znowu rozpoczyna się seria faz księżycowych. Przypływy miewają również swój okres półroczny w czasie porównania dnia z nocą w marcu i we wrześniu, słońce bowiem znajduje się wtedy wprost nad równikiem ziemskim, przyciąga silniej warstwy wodne, a fale żywych wód wznoszą się wówczas wyżej niż zwykle. Na koniec roczny okres przypada dla przypływów w epoce, gdy ziemia najwięcej zbliża się do słońca i podlega skutkiem tego największemu przyciąganiu; owa epoka przypada w czasie zimy na północnej półkuli.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    utylizacja psów wrocław
    dj na wesele śląsk
    długopisy z nadrukiem poznań
    dobra kosmetyczka Ursynów
    dobry mechanik śląsk
    dofinansowanie do fotowoltaiki lublin
    dom bez pozwolenia Wrocław
    Dom seniora dolny Śląsk
    dom weselny łódź
    domek letniskowy nad jeziorem z własną linią brzegową