Fale morskie cz. 2

Owe regularne fale mogą powstawać tylko na morzach, gdzie wieją wiatry wciąż z jednakową silą, tak zwane wiatry stałe; wszędzie zaś gdzie prądy powietrzne posuwają się w odskokach, albo też bywają bądź opóźniane, bądź przyśpieszone w swoim biegu, fale pchane przez takie prądy powietrzne, nie mogą wznosić się wszystkie na jednakową wysokość. Pod naciskiem tych mass powietrznych, fale wodne zmieniają swą wysokość i szybkość i grzbiety ich nie mogą wyciągnąć się jako długa jednostajna linia. Prócz tego wiatr często zmienia kierunek; odpowiadając, na wezwanie jakiegoś nowego ogniska, poczyna wiać z innego punktu w przestrzeni i popycha falc w kierunku odmiennym od tego, jaki nadawał im poprzednio.

płaskowniki pa

Wszelako, gdy drugi ruch już się rozpoczął, pierwszy nic przestał jeszcze istnieć dla fal, ścigają się one teraz wzajemnie, a pod wpływem podwójnego bodźca powstaje krzyżowanie się odmiennych fal. Niech wiatr przeskoczy na inny punkt w przestrzeni — a powstanie trzecie falowanie, krzyżujące się z poprzednimi. Na koniec gdy prąd powietrzny obejdzie stopniowo cały widnokrąg, wówczas fale pokrzyżują się we wszystkich kierunkach, zbiegając się naraz ze wszystkich punktów ogromnego koła; żaden podmuch wiatru nie zaginął na ruchomej płaszczyźnie morza a różnorodność falowali świadczy o równie wielkiej rozmaitości ruchów powietrznych, które zrodziły owe falowania wód.

płaskowniki pa